Στα πέτρινα χρόνια της ξέφρενης ανηθικότητας
Όταν το παρόν γίνεται παρελθόν με μια αφορμή συμβολική, όπως είναι η αλλαγή του έτους, οφείλουμε να αναλογιστούμε τι απομένει πίσω (με αυτή την αυτόματη «περιστροφή του διακόπτη») και τι επέρχεται.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση, όπως την αποκαλούν εκλεπτυσμένα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αποφεύγοντας αναφορές για πλήρη οικονομική κατάρρευση, εμφανίστηκε επίσημα στο τέλος της χρονιάς που έφυγε σημαδεύοντάς την ως τη χειρότερη της Ιστορίας.
Ευρισκόμενη ήδη σε εξέλιξη, είναι αδύνατον να προβλεφθούν οι συνέπειές της, αλλά όλες οι προβλέψεις δείχνουν ότι θα είναι τραγικές. Πριν να γίνουμε μάρτυρες των εξελίξεων, αξίζει να αναλογιστούμε πως φθάσαμε ως εδώ.
Ζούμε σε έναν πλανήτη που εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούν, επειδή κάποιες νομότυπες πολυεθνικές εταιρείες πλουτίζουν ασύστολα θεωρώντας ως κεκτημένο ότι το κέρδος μετριέται μόνο σε χρήμα. Σε όλο τον κόσμο η επιδίωξη για την απόκτηση αυτού του πλούτου εξασφαλίζεται με κάθε μέσο. Επιστρατεύονται και ξεπουλιούνται (σχεδόν) ολόκληρες κυβερνήσεις που προσφέρουν γη και ύδωρ, στο όνομα πάντα κάποιας φιλολαϊκής πολιτικής και, αυτές με τη σειρά τους, προσαρμόζουν την εκάστοτε νομοθεσία στις απαιτήσεις της αγοράς.
Η «αγορά», αυτό το πεδίο των άκρατων συναλλαγών, έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πεδίο διαφθοράς, χυδαιότητας και απανθρωπιάς, ιδανικό για τη δραστηριοποίηση μαφιόζικων κυκλωμάτων που, με χείρα βοηθείας τους νόμους που την προστατεύουν, δρα ανεξέλεγκτα, αδυσώπητα και ξεδιάντροπα, δίχως να κρύβει τις προθέσεις της.
Οι τράπεζες, προκαλούν φόβο και τρόμο ανά την υφήλιο, κρατώντας δεμένους με «χειροπέδες» ανίδεους πολίτες που τους περιπαίζουν δανείζοντάς τους χρήματα από αυτά που επιτρέπεται στις ίδιες να μην έχουν, αλλά που παράλληλα δικαιούνται να εισπράττουν πίσω, όχι με το παραπάνω, αλλά μέχρι τελευταίας ρανίδας. Τα χρηματιστήρια, αυτοί οι σύγχρονοι ναοί του χρήματος, παίζουν με μετοχές «φούσκες», συμπαρασύροντας ανίδεους «προσκυνητές» που τους έχουν ανάγκη μόνο για να ενισχύσουν άυλους τίτλους και στη συνέχεια να τους μετατρέψουν σε… άυλους μικροεπενδυτές.
Να, τι δημιούργησε το οικονομικό «κραχ». Άυλα δάνεια και άυλες πιστώσεις είτε αυτές λέγονται οικονομικές, είτε πολιτικές, είτε κοινωνικές. Ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ στο όνομα της ασυδοσίας!
Μέσα σε μια τέτοια, κατά τα λοιπά νόμιμη, άθλια και ζοφερή κατάσταση οι δείκτες της διαφθοράς χτυπούν κόκκινο συμπαρασύροντας μαζί και τους δείκτες της αλαζονείας της κάθε εξουσίας. Οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, οι διεφθαρμένοι δικαστές, οι διεφθαρμένοι αστυνομικοί, οι διεφθαρμένοι δημόσιοι λειτουργοί, τα διεφθαρμένα μέλη ανθρωπιστικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων αλωνίζουν ασύστολα τον πλανήτη, οπλισμένοι με το μακρύ χέρι των νόμων που οι ίδιοι επινόησαν για να υπηρετούν.
Ποιος αλήθεια σήμερα, ανά τον κόσμο, πιστεύει ειλικρινά στην ύπαρξη της δικαιοσύνης και του κάθε λογής δικαίου? Και ποια είναι εκείνη η ηθική που μετατρέπει τις κοινωνίες σε έρμαια σαρκοβόρων επιδιώξεων που θέλουν να κάνουν χοντρότερες τις ήδη χοντρές κοιλιές τους?
Αν μπορεί αυτή τη στιγμή να διακινδυνευτεί μια πρόβλεψη για το καινούργιο έτος, είναι ότι θα κατακλυστεί από δραματικές αλλαγές. Το μεγάλο ζητούμενο είναι προς ποια κατεύθυνση θα οδεύσουν.
Η κοινωνική έκρηξη που ξέσπασε στη χώρα μας με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου παιδιού από έναν «σερίφη» αστυνομικό ίσως μας δίνει μια πρόγευση για το τι θα ακολουθήσει σε ολόκληρο τον κόσμο. Κι αυτό γιατί, εκείνοι που προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν πρόκειται για μια κοινωνική εξέγερση απέναντι σε ένα σάπιο, ανήθικο και διεφθαρμένο σύστημα αδυνατούν να μας εξηγήσουν πως ονομάζεται το χάος που προκλήθηκε σε ολόκληρη τη χώρα από χιλιάδες ανθρώπους – κατά κύριο λόγο νεολαίους – και τι πιστεύουν ότι το προκάλεσε. Και κυρίως, δεδομένου ότι ξέσπασε πριν από την έλευση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, πως σκοπεύουν στο εγγύς μέλλον να το αντιμετωπίσουν.
Διότι είναι δεδομένο, ότι όπως και στη χώρα μας, έτσι και σε ολόκληρο τον κόσμο, οι διεφθαρμένες από τη φύση τους εξουσίες, όταν χάνουν την καρέκλα κάτω από τα πόδια τους καταλαβαίνουν ότι βρίσκονται στη λαιμητόμο. Προκειμένου να τη διατηρήσουν, θα μεταχειριστούν όλα τα διαθέσιμα και δοκιμασμένα σε αυτές μέσα.
Όμως, η ανηθικότητα αυτής της ηθικής έχει ενηλικιωθεί προ καιρού. Σε όλους και παντού. Είναι καιρός να διασαφηνίσουμε τη στάση μας απέναντι στις μέρες που έρχονται. Να σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια απέναντι σε έναν κόσμο που δεν ανήκει σε λίγους, αλλά σε όλους…
ΚΑΛΕΣ ΧΡΟΝΙΕΣ!!!
Τάσος Σαραντής, δημοσιογράφος
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από φύλλο αφιέρωμα της εφημερίδας ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 2/1/2009 (dimokratiki.org)
